X
تبلیغات
رایتل
تقارن بلوری

Sodom & Gomorrah I see you’re back in town And though you build a wall around you The multitude still will find you
آرشیو
موضوع بندی

سه‌شنبه 3 اردیبهشت‌ماه سال 1387
پیرمردها حرف حساب میزنند
این دکتر الستی را خیلی وقت است که میشناسم. کلا از وقتی ما تقریباً سال اولی بودیم، همیشه مشهد پلاس بود و در مورد هر موضوعی صحبت میکرد. از جنگ و سینما تا سینمای اوانگارد و شب شکارچی و اکسپرسیونیست سینمای آلمان و اینا. یک آرشیو فیلم سنگینی هم دارد که هزاران شایعه در موردش شنیده ام و بالاخره یک شب میروم خانه شان دزدی و به چنگش می آورم.

اما دیروز وقتی بالاخره ممکن شد که برای یک روز این obsession فارغ التحصیل شدن از دانشگاه تخمی مرکز فکر جهان اسلام را ول کنم و کار و بارهایم را برای یک روز تعطیل کنم، دیدم کلاً نسبت به این آدم عوض شد. اصولاً همایشی که اسمش زن و سینما باشد هیچ جذابیتی نخواهد داشت. بیشتر به امید دیدن بچه های قدیمی کارگاه نقد رفتم آنجا.

اما فکر کنید که یک کسی به اسم الستی در آکادمیکترین و ملال آورترین محیط سینمایی ممکن در ایران (دانشکده هنر دانشگاه تهران) برود بالای سن و برای شما از ایدئولوژیک بودن تدوین، سیاسی بودن دوربین و ضدزن بودن روایت صحبت کند و بعدش هم یک تیکه فیلم از مایکل پاول و یک فیلم عجیب و غریب 280 دقیقه ای اروپایی چرت برایتان پخش کنند چه حسی بهتان دست میدهد جز کیفور شدن؟ پیرمرد مودب مهربان باید یک دوره کامل برای منتقدان مضحک فیلم و مجله های مرحوم هفت و دنیای تصویر بگذارد که دیگر آنها نیایند یکسره در مورد نقد ناب سینمایی حرف بزنند و بعد که نقدشان را بخوانی همه اش خاطرات تماشاخانه های لاله زار و تهیه فیلم پدرخوانده در دهه شصت از آبادان باشد.

الستی را همیشه به عنوان یک تئوری دان باسواد سینما قبول داشتم، ولی حالا او را به عنوان یک آدم باشعور هم میشناسم. چقدر همین حرفها را در کارگاه نقد گفتم و هیچ کس حتی نفهمید-چه برسد به مخالفت-.

پ.ن: الستی از سوره بیرون آمده است. برای حماقت رئیس دانشگاه سوره متاسفم.

Powered by BlogSky.com


where is that?