X
تبلیغات
رایتل
تقارن بلوری

Sodom & Gomorrah I see you’re back in town And though you build a wall around you The multitude still will find you
آرشیو
موضوع بندی

جمعه 14 اردیبهشت‌ماه سال 1386
به غمزه مساله آموز صد مدرس شو/ در مورد کتاب اغواگری

خبر انتشار مجازی کتاب "اغواگری" بودریار، درمیانه طرح مبارزه با هر چیزی که نه به اغوا، که به میل دلالت می­کند کمی طعنه آمیز است و ناراحت کننده و فاصله­ها و تضادهای سرزمین غیورمندان پرگهر را بیشتر آشکار می­کند. کتاب ترجمه­ی امین قضایی، از فعالیت قدیمی دانشگاه فردوسی است که البته تا به حال حتی ندیده­امش و او را بیشتر از مجموعه مجله­های یک صفحه­ای و بعدها مجله نگاه تازه می­شناختم. البته زمانی که دانشجوی فردوسی بودم، حط خیلی پررنگ­تری میان من و مجموعه فعالین سیاسی فردوسی بود. ولی الان احساس نزدیکی بیشتری با این دوستان اکثراً ندیده و نشناخته می­کنم. امین قضایی را بنابراین بیشتر از وبلاگش می­شناسم که نکته­ی اصلی که توجه من را به خودش جلب  کرد، نه محتوای مطالب، که نثر فوق­العاده جذاب و البته کاملاً غیرخنثی و تیز آن بود. چیزی که خود نوشته را، فارغ از محتوای آن به یک کنش سیاسی تبدیل می­کرد و زمان خواند متن واقعاً نیازی به دانستن معنای نوشته وجود نداشت. قواعد کلمات خودشان همه کار را می­کردند.  و حالا امین قضایی کتاب ترجمه کرده است. اغوا، مطلبی است که گذشته از نگرش نمادین بودریار به آن، و در فرم بی واسطه­ی ان نیز جای بحث زیادی دارد. اغوا همزمان تصویر زن به عنوان موجودی فاقد جذابیت و جنسیت، که موظف است همانند مرد باشد و در بدون داشتن حریم خصوصی، برای ارتقای جامعه بکوشد را زیر سووال می­برد( و اتفاقاً این تصویر هر روز محبوب­تر می­شود) و از سوی دیگر در مقابله با  تصور سنتی به عنوان موجودی که نباید دیده شود برمی­خیزد.

 کتاب بودریار، همانند همان چیزی که از او انتظار می­رفت، شورش دیگری علیه ابر روایت­ها(و در این کتاب قوانین) است. جایی که در آن میل و معنا به عنوان ابرروایت­های سازنده­ی قدرت/مرد باید در پیشگاه اغوا/بازی/زن قربانی شوند تا کورسویی به رهایی ایجاد شود و البته تمام این سناریو در دنیای پست مدرنی می­گذرد که در آن تلویزیون، اینترنت و روزنامه­ها جنسیت( و شاید هر چیزی) را پیشاپیش نابود کرده­اند.

کتاب البته از خوش خیالی­های رایج در گفتار فلسفی پست مدرنیسم و نوستالژی بی مزه­اش برای دوران بدویت، خالی نیست و همچنین چیزی گاهی نوعی اغراق در توصیف همه چیز در آن دیده می­شود. گویی هیچ عیبی و ایرادی در تمامی مکانیزم­های اینجهانی وجود ندارد و تصور زندگی در دنیای الف­ها را در انسان زنده می­کند. با این همه این کتاب و انتشار ن، به خصوص در این دوران، گام بسیار بزرگی است. ایده­ی جهان بدون ابرروایت، اولین گام برای هر نوع کنش رادیکال محسوب می­شود و هر گرایشی به هر نوع از ایدئولوژی­های همه فن حریفی که برای تمام مشکلات ما راه حلی در چنته دارند، محافظه کاری است. و مطرح کردن اغواگری به مثابه نوعی قاعده در برابر ابرروایت، در واقع چیزی جز تاکید دوباره بر اهمیت فردیت، ناهمسانی نیست. این کتاب تکرار همان مکررات، ولی از سوی ذهنی تیزبین و به زبانی تازه نیست. ولی آیا همین زبان تازه، همان امتداد اغواگری نیست؟ شکستن گفتمان هگلی و صحبت کردن از همان مطلب به زبانی تازه، نوعی اغواگری است. اغواگر لباس­هایش را یکی یکی درمی­اورد. حالا دیگر به زبان دیگری صحبت می­کند، می­رقصد.

خواندن این کتاب توصیه می­شود. از این جا دانلود کنید.

 

پ.ن: اینترنت داخل اتاق فیلتر شده است. هنوز نمی­دانم چه اتفاقی واقعاً در امیرکبیر افتاده است. امیرکبیر اگر فلج شود که حالا شده . . .همه چیز زیرزمینی می­شود. شاید هم بد نباشد


Powered by BlogSky.com


where is that?